Abel Gance'ın 1927 tarihli sessiz film başyapıtı 'Napoleon', sinema tarihinin en iddialı ve teknik açıdan devrimci yapımlarından biridir. Film, genç Napoleon Bonaparte'ın askeri dehasının ilk filizlendiği yıllardan, İtalya seferindeki zaferlerine uzanan erken dönemini epik bir dille ele alır. Gance, sadece tarihi bir figürün portresini çizmekle kalmaz, aynı zamanda sinemanın anlatım olanaklarını genişleten yenilikçi teknikler kullanır.

Filmin en çarpıcı yanı, özellikle finaldeki üç ekranlı (triptych) Polyvision sekansıdır. Bu teknik, izleyiciyi adeta bir resitalin içine çeker ve Napoleon'un vizyoner ruhunu görsel bir şölene dönüştürür. Albert Dieudonné, başrolde unutulmaz bir performans sergileyerek Bonaparte'ın karizmasını, hırsını ve karmaşık iç dünyasını inandırıcı bir şekilde yansıtır. Görüntü yönetmeni Jules Kruger'in kamerası, her kareyi bir tablo gibi işler.

Yaklaşık beş buçuk saatlik orijinal süresiyle bir destan niteliği taşıyan film, sadece bir biyografi değil, sinema sanatının sınırlarını zorlayan bir deneyimdir. Müzikleri ise filmin duygusal ritmini belirler. Sinema tarihine ilgi duyan her izleyici için vazgeçilmez bir klasik olan 'Napoleon'u izlemek, bir film seyretmekten öte, yedinci sanatın ilk devlerinden birine tanıklık etmektir. Görsel ihtişamı ve tarihsel önemiyle, her kuşaktan sinemaseverin mutlaka deneyimlemesi gereken bir başyapıt.