Andrey Tarkovski'nin 1975 yapımı 'Mirror' (orijinal adıyla Zerkalo), sinema tarihinin en kişisel ve şiirsel filmlerinden biri olarak kabul edilir. Film, kırklı yaşlarında ve ölümün eşiğindeki bir adamın zihninde gezinirken, çocukluğunun anıları, annesiyle olan ilişkisi, savaşın yarattığı travma ve bireysel hafızanın kolektif tarihle nasıl iç içe geçtiğini lirik bir dille anlatıyor. Tarkovski, geleneksel bir anlatı yapısını tamamen reddederek, rüyalar, anılar ve tarihi arşiv görüntülerini bir araya getiriyor. Bu teknik, izleyiciyi zamansal bir akışın içine çekerek, geçmişin şimdiki zaman üzerindeki etkisini ve insan bilincinin akışkan doğasını sorgulatıyor.

Oyunculuk performansları, filmin otobiyografik ve içe dönük havasına mükemmel uyum sağlıyor. Margarita Terekhova, hem annenin gençliğini hem de adamın eski eşini canlandırarak unutulmaz bir ikili portre çiziyor. Tarkovski'nin kendi eşi Larisa Tarkovskaya da filmde yer alıyor. Yönetmenin imzası haline gelen uzun plan sekanslar, doğa imgeleri ve suyun sembolik kullanımı bu filmde doruk noktasına ulaşır. Görüntü yönetmeni Georgy Rerberg'in yarattığı siyah-beyaz ve renkli görüntüler arasındaki geçişler, anıların niteliğini ve duygusal yoğunluğu vurgulamak için kusursuzca kullanılmış.

'Mirror', sadece bir film değil, bir deneyimdir. Seyirciyi pasif bir konumdan alıp, kendi anıları ve yorumlarıyla katılım göstermeye davet eder. Sovyet sansürüyle karşılaşmış olsa da, zamanla bir başyapıta dönüşmüştür. Eğer sinemanın bir sanat formu olarak sınırlarını zorlayan, görsel bir şiir arayışındaysanız, Mirror'ı Türkçe altyazılı olarak mutlaka izlemelisiniz. Film, her izleyişte yeni anlamlar sunan, derinlikli ve unutulmaz bir şaheserdir.