Kiyoshi Kurosawa'nın yönettiği 1997 yapımı Cure, suç, korku ve psikolojik gerilim türlerini ustalıkla harmanlayan bir Japon sinema başyapıtıdır. Film, Tokyo'da meydana gelen ve kurbanlarının alınlarına bir 'X' işareti bırakılan bir dizi şok edici cinayetle açılır. İşin tuhaf yanı, her cinayeti işleyen fail, olayı hatırlamakta güçlük çeken sıradan insanlardır. Bu gizemli davayı çözmekle görevli, tükenmişlikle boğuşan dedektif Kenichi Takabe (Kōji Yakusho), geleneksel dedektiflik yöntemlerinin işe yaramadığı karanlık ve rahatsız edici bir labirente girer.

Olay örgüsü, Takabe'nin, hipnotik bir güce sahip olduğu anlaşılan ve sadece basit sorular sorarak insanların en karanlık içgüdülerini tetikleyebilen gizemli bir adamla, Mamiya (Masato Hagiwara) ile karşılaşmasıyla derinleşir. Cure, sıradan bir polisiye olmanın çok ötesine geçerek, insan zihninin kırılganlığını, suçun doğasını ve hipnoz gibi tekniklerle manipüle edilebilen kolektif bilinçdışını sorgular. Kurosawa'nın minimal ve gerilim dolu yönetmenliği, kasvetli atmosferi ve rahatsız edici sessizlikleri kullanışı, izleyiciyi filmin sonuna kadar ekrana kilitleyen bir gerilim inşa eder.

Kōji Yakusho'nun, giderek artan çaresizlik ve kişisel demonlarla boğuşan bir dedektifi canlandırdığı performansı son derece güçlüdür. Masato Hagiwara ise, neredeyse hiç hareket etmeden ve minimal diyaloglarla tekinsiz ve unutulmaz bir antagonist yaratır. Cure, sadece bir cinayet gizemi değil, aynı zamanda insan psikolojisinin derinliklerine inen, izleyiciyi rahatsız edici sorularla baş başa bırakan felsefi bir gerilim filmidir. Görsel anlatımı, temposu ve zekice kurgulanmış senaryosuyla, izleyiciyi pasif bir seyirci olmaktan çıkarıp olayların merkezine çeker. Klasik korku öğelerinden ziyade psikolojik gerilim ve atmosferik korkuya odaklanan bu film, gerilim ve sinema sanatına ilgi duyan herkesin mutlaka izlemesi gereken, etkisi uzun süre silinmeyecek bir deneyim sunar.