Catherine Breillat'ın yönettiği 2004 yapımı 'Anatomy of Hell' (Cehennem Anatomisi), izleyiciyi rahatsız edici ve düşündürücü bir deneyime davet ediyor. Film, intihar girişiminden sonra bir barda tanıştığı eşcinsel bir erkekten, dört gece boyunca evinde kalıp kendisini 'izlemesini' isteyen genç bir kadının (Amira Casar) hikayesini anlatıyor. Bu istek, kadın bedenine, cinselliğe ve toplumsal tabulara dair derin bir incelemenin başlangıcı olur.

Breillat, karakterler arasındaki gerilimli diyaloglar ve uzun, rahatsız edici sahneler aracılığıyla, kadınlık, erkeklik, tiksinme ve arzu kavramlarını sorguluyor. Amira Casar ve Rocco Siffredi'nin performansları, filmin sert ve didaktik havasına uygun olarak mesafeli ve teatraldir. Oyunculuktan ziyade fikirlerin ve bedenlerin bir çatışma alanına dönüştüğü bu yapımda, karakterler daha çok birer sözcü görevi görüyor.

'Anatomy of Hell', geleneksel anlatı yapısından uzak, seyirciyi pasif izleyici konumundan çıkarmayı hedefleyen bir film. Görsel dili minimalist ve kışkırtıcıdır. Neden izlenmeli? Çünkü Breillat'ın sinemasına dair çarpıcı bir örnek teşkil eder ve cinsellik üzerine kurulu sosyal normları acımasızca deşifre etmeye cesaret eder. Ancak, açık sahneleri ve felsefi ağırlığı nedeniyle her izleyici kitlesine hitap etmeyebilir. Fransız-Portekiz ortak yapımı bu dram, sanat sinemasının sınırlarını zorlayan, unutulması zor bir deneyim sunuyor.